T'groot vraagteken

Ken je het gevoel dat je eigenlijk weet dat je wel tevreden mag zijn, maar dat je toch een nieuwe impuls door je leven wenst?

 Je hebt alles dat je hart maar wensen kan - laat daar geen twijfel over bestaan -  maar toch heb je zin in iets nieuws, een nieuwe kant te ontwikkelen, een nieuwe hobby te gaan beleven. Je zit vastgeroest in een zekere regelmatigheid. Steeds hetzelfde werk, dezelfde vriendenkring, steeds dezelfde patronen die terugkeren.

De factor die in voorgaande bedenkingen ondermeer een belangrijke rol speelt is bij mij persoonlijk momenteel toch wel m'n werk. Een mens wenst professioneel en sommigen ook financieel vooruitgang te boeken en spendeert daar bijgevolg ook de nodige tijd aan. Toch brengt dit met zich mee dat een mens steeds dezelfde capaciteiten verder gaat 'ontwikkelen'.
Van daaruit ontstaat er momenteel een drang naar tegengewicht.

Ik tracht het even te schetsen aan de hand van een schools voorbeeld. Een persoon kan bijvoorbeeld tot het 5e leerjaar steeds economie-wiskunde gevolgd hebben. De reden daartoe was dat hij steeds goed geweest is in deze vakken en minder in bijvoorbeeld talen. En dan plotseling beseft hij dat die wiskunde totaal geen probleem zal vormen. Bijgevolg ziet hij er geen nood aan om dit verder te ontwikkelen en kiest hij voor 'talen' omdat hier een grotere uitdaging ligt.  Hij ziet er meer in om die kant te ontwikkelen waar hij momenteel niet sterk in is om zichzelf zo als een completer en volwaardiger mens te kunnen aanschouwen. Tegelijkertijd weet hij dat hij nooit een uitblinker zal zijn in deze nieuwe zaken, maar die voldoening is er dan toch.

Het voorgaande voorbeeld is bij mij nu wel uit het leven gegrepen. Persoonlijk was ik nogal een richtinghopper in m'n schooltijd. Gewoon uit snel wisselende interesses en de drang naar nieuw. Op school vormde dit echter niet zoveel problemen. Daar was een overstap namelijk makkelijk gemaakt. In het professionele leven licht dit echter iets moeilijker natuurlijk. Men kan immers niet steeds maar gaan jobhoppen. Daar geldt immers het principe dat hoe langer men dezelfde job uitoefent, hetzelfde specialisatiegebied verder ontwikkeld, hoe meer verantwoordelijkheden men krijgt, hoe rooskleuriger het financiële plaatje wordt, hoe leuker de job op zich wordt.

En toch wens ik bepaalde nieuwe capaciteiten te ontwikkelen. Misschien moet ik de drang naar tegengewicht dan maar gaan invullen door andere hobby's te beoefenen waarin deze capaciteiten zich wel verder kunnen ontwikkelen. Telkens weer jobwisselen bij het opduiken van deze behoefte lijkt me immers te drastisch.

Tja, soms moet een mens is ingewikkeld doen nietwaar, of misschien is het langs de andere kant dan maar weer doodnormaal.

PS voor de lezers: Excuses voor de lange tussentijd tussen de verschillende posts. Reizen, zomerweer en het verliezen van de anonimiteit van deze blog spelen daarin een belangrijke rol