T'groot vraagteken

Beste,

Ik heb een combiticket over voor Pukkelpop te koop aan een heel voordelige prijs!!!Het ticket valt af te halen aan de ingang van het festival. Interesse??? Contacteer me op ####/## ## ##

Bedankt!

Het is fijn te constateren dat ik deze week een perfect gevulde week heb of had, die gevuld is met tal van kleine, simpele dingen en ontmoetingen. Aangezien deze momenten enerzijds alledaags zijn, maar anderzijds toch plezant, volgend klein lijstje voor mezelf om ze niet te vergeten.

•  Zaterdag
  
  Kaartnamiddag: 5€ rijker dankzij hartenjagen, maar t'is vooral de eer van het winnen die het hem doet
  
  Barbeque met enkele vrienden met achteraf optredens van Yves Segers (Toast), één of andere imitator, en Esther van idool (Was mij totaal onbekend). Heerlijk om de volkse mentaliteit op te snuiven.
  
  Een Heerlijke nachtrust
  
• Zondag
  
  Met het juiste been uit bed gestapt. Onstpannend matchke voetbal gewonnen met 5-2 en achteraf languit in het gras liggen gevolgd door een heerlijk terrasje
  
• Maandag
  
  Avondconcert van Raymond van het Groenewoud. Mensen tegen het lijf lopen die ik al lang uit het oog had verloren en toch opnieuw afspreken om er op de Gentse Feesten een goed feestje van te maken. En, tegelijkertijd merken dat de band er nog steeds is.
  
• Dinsdag
  
  Partijtje squash na de werkdag met vaste vriendengroep. Voor het eerst in lange tijd nog is het wekelijks onderlinge tornooi gewonnen. Achteraf veel gelach, gepraat over vrouwen, verhalen van vroeger enzomeer
  
• Woensdag
  
  Eindelijk tijd voor mezelf alhoewel ik er niet echt behoeft aan heb. Gezien de ongezonde vakantie in Turkije gooi ik het maar over de sportieve boeg. In de gietende regen lopen in het 'stadspark' en tegelijkertijd het verstand op nul krijgen. Heerlijk de druppels die van je gezicht rollen. Moe, maar voldaan.
  
• Donderdag
  

Het is fijn te constateren dat ik deze week een perfect gevulde week heb of had, die gevuld is met tal van kleine, simpele dingen en ontmoetingen. Aangezien deze momenten enerzijds alledaags zijn, maar anderzijds toch plezant, volgend klein lijstje voor mezelf om ze niet te vergeten.

•  Zaterdag
  
  Kaartnamiddag: 5€ rijker dankzij hartenjagen, maar t'is vooral de eer van het winnen die het hem doet
  
  Barbeque met enkele vrienden met achteraf optredens van Yves Segers (Toast), één of andere imitator, en Esther van idool (Was mij totaal onbekend). Heerlijk om de volkse mentaliteit op te snuiven.
  
  Een Heerlijke nachtrust
  
• Zondag
  
  Met het juiste been uit bed gestapt. Onstpannend matchke voetbal gewonnen met 5-2 en achteraf languit in het gras liggen gevolgd door een heerlijk terrasje
  
• Maandag
  
  Avondconcert van Raymond van het Groenewoud. Mensen tegen het lijf lopen die ik al lang uit het oog had verloren en toch opnieuw afspreken om er op de Gentse Feesten een goed feestje van te maken. En, tegelijkertijd merken dat de band er nog steeds is.
  
• Dinsdag
  
  Partijtje squash na de werkdag met vaste vriendengroep. Voor het eerst in lange tijd nog is het wekelijks onderlinge tornooi gewonnen. Achteraf veel gelach, gepraat over vrouwen, verhalen van vroeger enzomeer
  
• Woensdag
  
  Eindelijk tijd voor mezelf alhoewel ik er niet echt behoeft aan heb. Gezien de ongezonde vakantie in Turkije gooi ik het maar over de sportieve boeg. In de gietende regen lopen in het 'stadspark' en tegelijkertijd het verstand op nul krijgen. Heerlijk de druppels die van je gezicht rollen. Moe, maar voldaan.
  
• Donderdag
  

Het is fijn te constateren dat ik deze week een perfect gevulde week heb of had, die gevuld is met tal van kleine, simpele dingen en ontmoetingen. Aangezien deze momenten enerzijds alledaags zijn, maar anderzijds toch plezant, volgend klein lijstje voor mezelf om ze niet te vergeten.

•  Zaterdag
  
  Kaartnamiddag: 5€ rijker dankzij hartenjagen, maar t'is vooral de eer van het winnen die het hem doet.
  
  Barbeque met enkele vrienden met achteraf optredens van Yves Segers (Toast), één of andere imitator, en Esther van idool (Was mij totaal onbekend). Heerlijk om de volkse mentaliteit op te snuiven.
  
  Een Heerlijke nachtrust.
   
• Zondag
  
  Met het juiste been uit bed gestapt. Onstpannend matchke voetbal gewonnen met 5-2 en achteraf languit in het gras liggen gevolgd door een heerlijk terrasje.
   
• Maandag
  
  http://www.youtube.com/watch?v=IXiUkbDDVSs
  
  Avondconcert van Raymond van het Groenewoud. Mensen tegen het lijf lopen die ik al lang uit het oog had verloren en toch opnieuw afspreken om er op de Gentse Feesten een goed feestje van te maken. En, tegelijkertijd merken dat de band er nog steeds is.
   
• Dinsdag
  
  Partijtje squash na de werkdag met vaste vriendengroep. Voor het eerst in lange tijd nog is het wekelijks onderlinge tornooi gewonnen. Achteraf veel gelach, gepraat over vrouwen, verhalen van vroeger, enzomeer...
   
• Woensdag
  
  Eindelijk tijd voor mezelf alhoewel ik er niet echt behoefte aan heb. Gezien de ongezonde vakantie in Turkije gooi ik het maar over de sportieve boeg. In de gietende regen lopen in het 'stadspark' en tegelijkertijd het verstand op nul krijgen. Heerlijk de druppels die van je gezicht rollen. Moe, maar voldaan. Vier km lopen - 200 m stappen - opnieuw 2 km lopen. Een mens moet ergens beginnen...
   
• Donderdag
  
  Tijd vrijhouden voor het gezinsleven
   
• Vrijdag
  
  Vrijaf voor de Vlaamse Feestdag. S'avonds naar het Brusselse om er verschillende optredens mee te maken vergezeld van zo goed als de volledige vriendenkring. Een unicum voor late twintigers om nog is zo met z'n allen samen te kunnen zijn.
   
• Zaterdag
  
  Uitgenodigd door een maat om mee te gaan naar Luik naar het festival 'Les Ardentes'. De gelukzak won een gratis duoticket en deze gelukzak mag hem vergezellen. Party met z'n twee!
  
  Mooie Line up als je het mij vraagt. Beste affiche van deze zomer als je het volledige festival gaat bekijken. Persoonlijke voorkeur natuurlijk!
  
  Zaterdag 12 juli:
  GROOVE ARMADA, CALVIN HARRIS, THE STREETS, THE MARS VOLTA, DIZZEE RASCAL, THE KILLS, LIARS, THE BELLRAYS, SPIRITUALIZED, DAS POP, CROOKERS, BLOODY BEETROOTS, DEVOTCHKA, NOISIA, HOLLYWOOD PORN STARS, TIM VANHAMEL, DJ FOOD vs. DK, DJ MARKY, PUPPETMASTAZ, THE PRESETS, THE QEMISTS, DILINJA & LEMON D, SAGE FRANCIS, NNEKA, PRINS THOMAS, JUSTUS KOHNCKE, FREAKY AGE, LEGOPARTY, KING LEE
   
• Zondag
  
  Nog niets te doen, maar rust zal waarschijnlijk geen kwaad kunnen.

Kortom, mooie dagen! Dankzij de vrienden en ook dankzij een lieve schat die me de ruimte en vrijheid geeft om ook mijn eigen leven te kunnen en mogen leiden!

Het is fijn te constateren dat ik deze week een perfect gevulde week heb of had, die gevuld is met tal van kleine, simpele dingen en ontmoetingen. Aangezien deze momenten enerzijds alledaags zijn, maar anderzijds toch plezant, volgend klein lijstje voor mezelf om ze niet te vergeten.

•  Zaterdag
  
  Kaartnamiddag: 5€ rijker dankzij hartenjagen, maar t'is vooral de eer van het winnen die het hem doet
  
  Barbeque met enkele vrienden met achteraf optredens van Yves Segers (Toast), één of andere imitator, en Esther van idool (Was mij totaal onbekend). Heerlijk om de volkse mentaliteit op te snuiven.
  
  Een Heerlijke nachtrust
  
• Zondag
  
  Met het juiste been uit bed gestapt. Onstpannend matchke voetbal gewonnen met 5-2 en achteraf languit in het gras liggen gevolgd door een heerlijk terrasje
  
• Maandag
  
  Avondconcert van Raymond van het Groenewoud. Mensen tegen het lijf lopen die ik al lang uit het oog had verloren en toch opnieuw afspreken om er op de Gentse Feesten een goed feestje van te maken. En, tegelijkertijd merken dat de band er nog steeds is.
  
• Dinsdag
  
  Partijtje squash na de werkdag met vaste vriendengroep. Voor het eerst in lange tijd nog is het wekelijks onderlinge tornooi gewonnen. Achteraf veel gelach, gepraat over vrouwen, verhalen van vroeger enzomeer
  
• Woensdag
  
  Eindelijk tijd voor mezelf alhoewel ik er niet echt behoeft aan heb. Gezien de ongezonde vakantie in Turkije gooi ik het maar over de sportieve boeg. In de gietende regen lopen in het 'stadspark' en tegelijkertijd het verstand op nul krijgen. Heerlijk de druppels die van je gezicht rollen. Moe, maar voldaan.
  
• Donderdag
  

Ken je het gevoel dat je eigenlijk weet dat je wel tevreden mag zijn, maar dat je toch een nieuwe impuls door je leven wenst?

 Je hebt alles dat je hart maar wensen kan - laat daar geen twijfel over bestaan -  maar toch heb je zin in iets nieuws, een nieuwe kant te ontwikkelen, een nieuwe hobby te gaan beleven. Je zit vastgeroest in een zekere regelmatigheid. Steeds hetzelfde werk, dezelfde vriendenkring, steeds dezelfde patronen die terugkeren.

De factor die in voorgaande bedenkingen ondermeer een belangrijke rol speelt is bij mij persoonlijk momenteel toch wel m'n werk. Een mens wenst professioneel en sommigen ook financieel vooruitgang te boeken en spendeert daar bijgevolg ook de nodige tijd aan. Toch brengt dit met zich mee dat een mens steeds dezelfde capaciteiten verder gaat 'ontwikkelen'.
Van daaruit ontstaat er momenteel een drang naar tegengewicht.

Ik tracht het even te schetsen aan de hand van een schools voorbeeld. Een persoon kan bijvoorbeeld tot het 5e leerjaar steeds economie-wiskunde gevolgd hebben. De reden daartoe was dat hij steeds goed geweest is in deze vakken en minder in bijvoorbeeld talen. En dan plotseling beseft hij dat die wiskunde totaal geen probleem zal vormen. Bijgevolg ziet hij er geen nood aan om dit verder te ontwikkelen en kiest hij voor 'talen' omdat hier een grotere uitdaging ligt.  Hij ziet er meer in om die kant te ontwikkelen waar hij momenteel niet sterk in is om zichzelf zo als een completer en volwaardiger mens te kunnen aanschouwen. Tegelijkertijd weet hij dat hij nooit een uitblinker zal zijn in deze nieuwe zaken, maar die voldoening is er dan toch.

Het voorgaande voorbeeld is bij mij nu wel uit het leven gegrepen. Persoonlijk was ik nogal een richtinghopper in m'n schooltijd. Gewoon uit snel wisselende interesses en de drang naar nieuw. Op school vormde dit echter niet zoveel problemen. Daar was een overstap namelijk makkelijk gemaakt. In het professionele leven licht dit echter iets moeilijker natuurlijk. Men kan immers niet steeds maar gaan jobhoppen. Daar geldt immers het principe dat hoe langer men dezelfde job uitoefent, hetzelfde specialisatiegebied verder ontwikkeld, hoe meer verantwoordelijkheden men krijgt, hoe rooskleuriger het financiële plaatje wordt, hoe leuker de job op zich wordt.

En toch wens ik bepaalde nieuwe capaciteiten te ontwikkelen. Misschien moet ik de drang naar tegengewicht dan maar gaan invullen door andere hobby's te beoefenen waarin deze capaciteiten zich wel verder kunnen ontwikkelen. Telkens weer jobwisselen bij het opduiken van deze behoefte lijkt me immers te drastisch.

Tja, soms moet een mens is ingewikkeld doen nietwaar, of misschien is het langs de andere kant dan maar weer doodnormaal.

PS voor de lezers: Excuses voor de lange tussentijd tussen de verschillende posts. Reizen, zomerweer en het verliezen van de anonimiteit van deze blog spelen daarin een belangrijke rol

Het ene weekend zoeken naar personen om een fijne tijd te kunnen beleven. Iedereen in de kennissenkring heeft wel iets leuks of soms minder leuks af te werken, maar in elk geval geen tijd vrij.

Het weekend erop zo veel leuke dingen te doen dat je er telkens wenst bij te zijn, maar beseffen dat je je spijtig genoeg niet kan opsplitsen!

Het kan verkeren...

Zo goed als lukraak haalde ik de film 'Goodbye Bafana' uit de rekken van de videotheek. Een film die een deel van het leven van Nelson Mandela verfilmt.

Zijn naam kon ik wel degelijk associëren met de apartheid, de nobelprijs en het Afrikaanse continent, maar de daadwerkelijke inspanningen die hij tijdens zijn leven tot nog toe heeft verricht kon ik allesbehalve opsommen.

In zo'n 113 minuten kwam ik echter heel wat meer te weten over deze opmerkelijke persoonlijkheid. Meer dan 20 jaar in de gevangenis zitten om je idealen na te streven! Idealen in de zin van vrijheid en gelijkheid voor iedereen. Zo'n 15 jaar geleden en nu nog steeds bejubeld door het donkerkleurigere volk in Zuid-Afrika wegens zijn strijd tegen racisme.
En dan lees ik vandaag in de krant dat een grote groep donkerkleurige Zuid-Afrikanen de aanval inzetten tegen de vele Zimbabwanen die naar Zuid-Afrika gevlucht zijn om er een beter leven te zoeken. Ze worden er verstoten net zoals de zwarte Afrikanen destijds zelf verstoten werden door de blanken.
Alhoewel de naschokken van het apartheidsregime zich  tot op de dag van vandaag nog sterk laten voelen, zorgen ze er voor vele Zuid-Afrikanen echter niet voor dat ze er ook voor zichzelf lessen uit trekken.

Een spijtige zaak, die natuurlijk heel makkelijk te veroordelen valt door iemand uit een land waar men alles heeft.

Het valt me enorm op dat mensen in ongeveer dezelfde leeftijdscategorie als mezelf (25+) het steeds vaker over vroeger hebben. Dat ze het steeds vaker hebben over de tijd dat ze nog met de vrienden samen waren. Dat velen onder hen ook mijmerend terugdenken aan vroeger.

Dan denk ik bij mezelf wat er allemaal voor zorgt dat 'vroeger' ineens zo ver weg lijkt? Want toen we allen onder de 25 waren was er nog geen sprake van vroeger. Was er nog geen sprake van terugdenken aan...

 Is het iets dat we zelf creeëren? Komt het doordat mensen zich meer in hun gezinscocon gaan leven? Word familie en gezinsbanden ineens toch weer belangrijker dan vrienden?

...dat mensen die het moeten hebben van hun rede, mensen met een voldoende verstandelijk niveau als 'groot potentieel' beschouwen in het leven?

 ...dat mensen die het moeten hebben van hun werkkracht, mensen met gelijkaardige fysieke krachten beschouwen als de betere mensen in het leven?

 ...dat mensen die waardigheid aan de dag leggen, ook mensen met waardigheid als de meest  'verdienstelijken' beschouwen?

Of bestaan er mensen genoeg die door dit alles durven heenkijken? Die het niet noodzakelijk vinden om de mensen van hun gelijkaardige groep als de beteren te beschouwen omdat het als een veilige thuishaven aanvoelt?

Want van dat egoïstisch gedachtengoed kan ik nu éénmaal het vliegend schijt krijgen.

Tot hier mijn betoog op deze zonnige dag!

 Op de achtergrond kwetterende vogels die de net vervlogen regenbui tot een korte onderbreking van zomerse dagen zullen herleiden. Zo voorspelt m'n persoonlijke weerbarometer afgaand op de aloude wijze woorden van m'n grootmoeder. Na het neerschrijven van deze woorden zal ik voor de eerste keer ook daadwerkelijk kunnen checken wat hiervan aan is. Alweer een mysterie de wereld uit? Soit, geen belabberend weerpraatje om de stilte van de laatste dagen te bedekken. Daarvoor kunnen jullie wel op de site van de warme bakker terecht!

Alleen via impressies komt men tot expressies heeft het leven ons geleerd. Het moet al meer dan vijf jaar geleden zijn dat ik deze woorden las en ik wist dat ze me ooit van pas zouden komen! Zo zien jullie maar, pocherij met andermans woorden is mij niet vreemd. Gelukkig dienen ze enkel en alleen om er ook daadwerkelijk iets aan toe te voegen. Want momenteel, beste lezers, is er een vrij sterke impressie die vele andere zo goed als lam legt. Als er zich momenteel verschillende gedachten opdringen is het regelmatig die ene die de strijd wint. En ook al wordt deze hier niet met de rest van de wereld gedeeld, heb ik toch maar lekker een excuus om de leemte van de voorbije dagen op te vullen. Tot zover dit tussendoortje.

dan zou ik nu wel willen weten wat 2 gezamenlijke vrienden van me onder elkaar aan het uitspoken zijn en aangezien ik hun gemeenschappelijk onderwerp ben, zou ik er wel eens willen bijzitten

K'heb niet de indruk van steeds minder te kunnen genieten, maar wel te kunnen genieten van steeds minder

Soms ben je een blog aan het typen en plotseling wens je toch van onderwerp te veranderen. De trigger deze keer was het programma 'De Tabel van Mandeljev' op één. Een soort programma met geprepareerde humor.

Bekritiseren wil ik dit programma allerminst (je kijkt of je kijkt niet). Wat wel even aangekaart dient te worden is dat dit soort programma's mensen sterk kunnen misleiden. Vroeger bekroop me vaker de gedachte dat de personen in zulke shows wel heel grappig konden antwoorden. Waarom heb ik niet het talent om steeds zo gevat uit de hoek te komen, dacht ik toen soms in mezelf. Deze gedachte was echter totaal onnodig geweest, had ik geweten hoe sterk deze momenten in scène worden gezet.

Toen ik een aantal jaren geleden een bezoek bracht aan het programma 'De Rechtvaardige Rechters' waar elke mop letterlijk van een autocue werd afgelezen, wist ik wel beter. Toen onlangs kennissen me vertelden hoe vaak zij verplicht waren om nogmaals met hetzelfde verhaal te lachen bij de opnames van 'De Tabel van Mandeljev' werd ik hier nogmaals aan herinnerd.

Dat de kijkkast je heel makkelijk op een dwaalspoor kan brengen, dat wou  ik hier vandaag even kwijt.

Onlangs nam ik onbewust het prachtige woord 'schrijversblik' in me op. Mijn schrijfniveau hoeft geen hoge toppen te sheren, dat zal het ook nooit doen. Ieder zijn aanleg, nietwaar.

Wat er leuk aan is...

Wat er spijtig aan is...

Vroeger was een blog het lossen van een verhaal. Het wegschrijven van een idee. Na 5 maand bloggen heb ik voor het eerst een omgekeerde beweging ervaren. Ik liep op straat en keek rond met een schrijversblik, zoekend naar een verhaal voor op m'n blog. Ben ik toe aan een blogpauze?

K'voelde me als een vis in het water deze morgen. Dus geen zin om deze dag verloren te laten gaan! Om 9 uur het bed uit en omstreeks 12 uur vertrek richting Antwerpen. Op speurtocht in de wonderbaarlijke onderwaterwereld van Aquatopia. De in de buurt wonende dierenvriend kwam daarbij handig van pas.

Nadat een kinderlijke computerstem ons een welkom gevoel gaf in deze nieuwe biotoop, bewonderden we de vele bekende diersoorten. Als snel begaf ik me richting de eerste giftige kikkersoort, die men gelukkigklijk achter glas had weggestopt, want een tot hallucinaties wekkende lik, was anders niet ver weggeweest. Vervolgens werpten we een blik op een heel grote, wijs uitziende schildpad. Toch wel koddig om zo'n schildpadsnoet van dichtbij te kunnen bekijken en om hem op zo'n zwevende manier door het water te zien dansen. Wat beweging betreft, was hij niet de enige topper. De snel verplaatsende zuignappen van de octopus waren een al even indrukwekkend spektakel. Nog indrukwekkende vissoorten in het rijtje waren de steenvissen, de zeenaalden, de zeepaarden, de roggen en de haaien .Stuk voor stuk de moeite om eens in het echt te bekijken.
Een duikcursus? T'zou nog zo slecht niet zijn!

PS Het winkelcentrum in de vernieuwde stadsfeestzaal van Antwerpen is echt wel mooi. T'is wel lachwekkend hoe de 'welgestelde' Antwerpenaar boven op zo'n vliegende schotel van z'n glaasje champagne zit te nippen. Licht surrealistisch, voor mij dan :-)

Gisteren viel de minder fraaie keerzijde van het onderwerp in m'n vorige blog heel makkelijk te bespeuren. En ook dit dient gezegd te worden.

Na de aankomst van een welverdiende winnaar, een held, kon je naar mate de tijd vorderde steeds meer antihelden ontdekken aan de aankomstplaats van de ronde. Zatte praat, opgeblazen ego's die toch heel broos blijken. Het was er allemaal!

Ik sta aan te schuiven om tussen enkele pinten door een hamburger te bestellen. En ongewild wordt er iemand door mij onheus behandeld! De meneer met de grote M staat daar al langer aan te schuiven wat ik wel degelijk had opgemerkt, maar in tegenstelling tot wat ik dacht, had hij zijn bestelling nog niet doorgegeven. Als ik bestel komen er onmiddelijk woorden ten tonele als 'hey, wa ist me jou jong?", "Moet ik op au bakkes smijten?" en "Wie pijst (denkt) em misschien da ik ben?" Gelukkig had hij zijn woorden op die manier geschikt dat ze tot een vraag leidden waarop ik toch het antwoord zelf mocht invullen.
Na welgemeende excuses kon ik het me wel niet laten om de persoon in kwestie er op te duiden dat een heftige reactie zoals de zijne eerder ongepast was. Als je een ander mens manieren kan bijleren, of een ander persoon zijn EQ de hoogte kan injagen, dan voel ik me daar moreel toe verplicht. En ergens tussen zijn bedwelmde, egotripperigere gedachten door denk ik ergens een deklik waargenomen te hebben. Een besef van zijn eigen ongepaste gedrag?
Het was heel grappig om zien hoe de verkoopster met deze situatie omging. Hoe zij beide kampen trachtte te bedaren (ook al was dat in mijn geval helemaal niet nodig) door de 'schuld' volledig op zich te nemen.

En dankzij zulke banaliteiten vroeg ik me gisteren af wat ik daar in godsnaam liep te doen! Een mens komt dan al eens buiten!

Traditie. Een namiddag waarop vader en zoon samen gissen naar de latere nummer 1, hopend op een Belgische zege, maar uiteindelijk keer op keer tevreden zijn met een altijd terechte winnaar. Ofwel is het de slimste, ofwel de sterkste, ofwel de meest aanvallende, maar een onterechte winnaar kent de Ronde van Vlaanderen nooit!

Het zijn vooral de kasseistroken en de vele korte hellingen die hun charmes onmogelijk kunnen verbergen. Automatisch krijg ik een beeld van m'n grootouders tijd voor ogen waarin de facteur, de melkboer en Meneer den doktoor een belangrijke rol speelden. En uit dit rijtje is het vooral de postbode die ik beklaag, die elke dag opnieuw met de fiets de helling op moest om verderop de post te bezorgen. Dat romantische plaatje wordt overmorgen weer opgeroepen. Is het jullie trouwens al opgevallen dat er nooit meer zwart-wit beelden opduiken dan met dezer dagen? Geschiedenis in hart en nieren.

Nog leuker is het om nog geen 10 minuten na het einde van de koers, spelende kinderen hun eigen ronde te zien rijden. Als Gianni Bugno sprintte ik vroeger steevast mijn maten uit het wiel. Misschien was het wel omgekeerd, maar het is toch op deze manier dat ik het me herinner!

En deze keer, kan het een échte zware ronde worden. Een heroïsche strijd in barslecht weer. Van s'morgens tien uur zit ik al voor TV gekluisterd. Ik wil weten hoe elke renner zich voelt bij de start in Brugge en van dan af reeds de sfeer opsnuiven. O wat wordt het weer mooi!

* The Subs kunnen een zaal in rep en roer zetten. Ongeloofelijk goeie Elektro! Hopelijk een mooi wederzien deze zomer op een of ander festival.

* Kip met looksaus op z'n Thais. Lekker, lekker!

* Neveneffecten: Grappig, vooral de sketch waarbij een toreador eerst de banden van een rolstoelpatient moet platsteken alvorens hem voorgoed af te maken

* Nieuwe rage: aan een verkeerslicht kan men tegenwoordig gratis meekijken naar pornofilms in boomcars! Cool nietwaar :-) Je krijgt er op slag zin van!

Amai, als je van versteld staan spreekt. Dat is nu eens helemaal op mij van toepassing vandaag.

Ben ik op het internet aan het rondsurfen, kom ik daar toevallig een naam tegen die me bekend in de oren klinkt. Dus even verder uitpluizen deze muziek Was het niet deze naam die ik uit de mond van m'n ex hoorde komen 2 jaar geleden? Zij was begonnen met plaatjes draaien. En ja hoor, wat zie ik nu, optredens in Vooruit, in Make-up enzoverder. En dat, moet ik vandaag op internet te weten komen.

Gezien ik er destijds veel last van ondervond om na onze relatie in haar buurt te blijven, heb ik bewust het contact verbroken. En dat was gezien de blijvende gevoelens ook nodig. Maar al te graag wou ik haar catalogeren onder de noemer 'uit het oog, uit het hart'. Tevergeefs besefte ik toen reeds en nu nog meer! Even slikken toch vandaag.

Vandaag kan ik twee wegen inslaan. Ofwel denk ik terug aan een leuke dansavond waarop ik me heel goed geamuseerd heb. Ofwel denk ik aan het feit dat ik alweer geen aanstalten heb gemaakt om vrouwelijk schoon te benaderen om welke reden dan ook.
Positief denken beslaat de eerstegenoemde optie, negatief denken de tweede. Realistisch denken een mix van beiden.
Maar misschien ligt het aan mezelf en moet ik dat 'zoeken naar' niet telkens betrekken bij alles wat ik doe? Maar zo komen we ook geen stap vooruit natuurlijk. Och, k'heb vandaag in elk geval geen zin om me bezig te houden met piekeren, dus nog even verder genieten.

 Weet je wat mij enorm gelukkig kan maken?
Een ander mens van kleine dingen zien genieten. In eerste instantie straalt zijn of haar blijdschap over op mezelf en in tweede instantie laat het me inzien dat gelukkig zijn niet moeilijk hoeft te zijn.

En gisteren, beste mensen, zat ik zelf aan de genottafel. Want wat heb ik genoten van een heel simpele babbel, lamskoteletjes op z'n Grieks, een strawberry daiquiri en een strawberry margarita. Live can be beautiful! Genieten jullie maar mee van m'n blijdschap!

Bij m'n terugkomst uit het buitenland lag hier niet geheel toevallig Het Vaginaboek van Goedele Liekens op de salontafel. Zou zusterlief hier wat mee te maken hebben? Wou zijn aan ons gesprek van laatstleden nog wat toevoegen? K'heb in elk geval zo m'n vermoedens.

Deze jongeman heeft het alvast ter hand genomen en bijna in één ruk uitgelezen. In de klas van juf Goedele valt immers nog wat te leren, zoals ook mening volwassen persoon in haar laatste programma op VT4 mocht ondervinden. Het boek maakt komaf met heel wat vaginafabels, pronkt met sensationele weetjes en trekt ten strijde tegen gruwelpraktijken waaronder de besnijdenis van de vrouw. M'n bevindingen omtrent dit boek wil ik jullie uiteraard niet onthouden al wil ik m'n mannelijke kompanen nu ook weer niet al te veel aan de neus hangen.

Opmerkelijk vind ik dat  slechts 1 op 2 vrouwen masturbeert en dat slechts 1 op de vier vrouwen weet hoe hun eigen vagina er uitziet. En toch durven jullie van ons te verwachten dat wij jullie goddelijke orgasmes bezorgen? Begin bij jezelf is dan zowat het eerste dat in me opkomt!

Daarnaast heb ik in het dagelijkse leven inderdaad aan de levende lijve mogen ondervinden dat het sommige vrouwen moeilijk valt om te praten over dit onderwerp. Probeer zo als onervaren gast in eerste instantie al eens op te merken dat een vrouw haar clitoris overgevoelig is geworden. Probeer op die manier zonder overleg maar eens op zoek te gaan naar een G-plek. Probeer zo maar te weten te komen hoe je je vrouw het best kan plezieren. En zo kan ik wel nog een aantal voorbeelden geven. Misschien is praten op die momenten geen lustopwekker van jewelste, maar het kan toekomstige vrijpartijen op z'n minst aangenamer maken!

Enkele interessante weetjes en tips uit het boek, aangevuld met m'n favoriete coiffure voor jullie tovergleufjes:

* De clitoris is gevoeliger dan de eikel aangezien  er op een minder grote oppervlakte evenveel zenuwuiteinden geconcentreerd zitten .
* Op het eiland Mangaia zijn alle mannen moreel verplicht om hun vrouw eerst drie orgasmes te bezorgen alvorens aan zichzelf te denken. (In de veronderstelling dat de vrouw al klaarkomt natuurlijk, want dat is niet voor iedereen weggelegd) Ik begin alvast m'n eigen reisbureau!
* Hersenscannen hebben duidelijk uitgewezen dat vrijen met de kousen aan, makkelijker tot orgasmes leidt! Dan toch maar witte sokken in bed?
* Vaginale winden gaan niet gepaard met een snotneus.
* Als je je vrouw wast, doe dit dan zonder washandje. Voor jullie vrouwen telt uiteraard hetzelfde.
* Persoonlijk hou ik van het standaard driehoekje als coiffure. Voor de verrassing en de originaliteit misstaat een hartje of een vlindertje niet natuurlijk

Rascisme betekent voor mij een groep mensen als minderwaardig beschouwen op basis van hun uiterlijke kenmerken, en een daaruit volgend negatief gedrag ten opzichte van deze mensen.

 Ontstaat uit onze fysieke aantrekkingskracht voor een bepaalde groep personen dan eveneens een lichte vorm van 'rascisme'? Gaan we ons niet automatisch gemoedelijker gedragen ten opzichte van deze mensen? Is er dan geen sprake van uitsluiting op basis van uiterlijke kenmerken? Of heeft favoritisme enkel en alleen op basis van uiterlijkheden zelfs in zijn diepste essentie niets te maken met rascisme? Ontluikt het esthetische denkpatroon, toegespitst op de uiterlijke kenmerken van de mens, gelijktijdig een (rascistische) uitsluitende gedachte?

 En inderdaad, u mag dit catologeren onder de rubriek 'ver gezocht'!

Ken je dat? Je hebt net iets ergens afgelegd, maar toch kan je je echt niet meer herinneren waar je het kan terugvinden. Dit komt wel vaker voor bij mensen.

Bij mij ontwikkelt dit zich in steeds sterkere mate. Deze morgen nog betrapte ik er me op zo'n drie kwartier in de krant te hebben gelezen en toen ik me twee minuten later aan tafel afvroeg wat ik nu net gelezen had, kon ik me er niets meer van herinneren. Ik trachtte wat op te roepen, maar de troep bovenaan bleef hersendood. Heel vervelend. T'kan wel met vermoeidheid te maken hebben, maar toch...

Anderzijds ervaar ik ook vaak concentratieproblemen. Onlangs nog stelde ik een persoon een vraag, werd ik even afgeleid en terwijl ik me terug op deze doorratelende persoon ging focussen, wist ik begot niet meer welke vraag ik hem gesteld had. Volgens mij steven ik regelrecht af op dementie op jonge leeftijd. Gelukkig viel m'n jeugd zo goed mee dat het er dan opnieuw alleen plezanter aan toe kan gaan.

Op zich vormt dit geen probleem, maar ook in het dagelijkse leven heeft dit nadelige effecten. Zo komt het voor dat we in groep samenzitten en dat er heel hartelijk verhalen verteld worden a la 'heb je dat gelezen en heb je dat gezien?'. Dan moet ik steeds vaker vaststellen dat ik dat inderdaad ook gehoord, gezien of gelezen heb en er op die momenten kan over meepraten, maar dat ik het steeds moeilijker krijg om deze dingen zelf spontaan uit m'n geheugen op te roepen. Straks moet ik dan toch nog geloven dat ik, zoals de mensen rondom mij al eens durven te beweren, aan ADHD lijd. Ofwel ligt het gewoon aan het feit dat een mens al zoveel dient te onthouden!

Groeten Einstein Brain!

* Een tussenstand over K. met de zilveren oorringen

Vorige week heb ik K. voorgesteld om een uitstapje te maken naar Aquatopia of de Zoo. Ondanks het feit dat ze een tweede uitstapje in eerste instantie wel zag zitten, liet ze me weten dat dit totaal haar ding niet was. Totaal geen probleem mee. Een feit is nu éénmaal een feit! Anderzijds heb ik de bal wel bewust in haar kamp gelegd en haar meegedeeld dat ze dan best zelf met een voorstel op de proppen komt. Tot op heden niets ontvangen :-)

* Avondje uit gisteren

Dat ik geen wonder ben in het versieren dat had ik zelf al door. Het is wel best hatelijk als er één van de dronken vrienden dit aspect nogmaals extra in de verf zet. Staat er daar gisteren in het danscafé een blonde schoon te wezen die zowel de niet-vrijgezelle als vrijgezelle mannen binnen onze groep aantrekt. Je kon haar best een uitschieter noemen. De blikken van de niet-vrijgezelle vrienden gingen ondanks het toeziend oog van de vriendinnen regelmatig haar richting uit. Eén van de boyfriends die zich zelf met moeite kon inhouden, begon me stelselmatig dichter in haar buurt te duwen. Op nog geen halve meter van haar begon hij een luide monoloog te voeren over het feit dat ik haar moest aanspreken, dat ik niets te verliezen had, dat ik er toch maar gewoon een gesprek kon mee beginnen. Wel, als er nu is één ding afrontelijk is en demotiverend om daadwerkelijk tot actie over te gaan dan is het dat wel!

* Blokkades

Uit voorgaande verhalen heb ik wel geleerd dat ik wat moet doen aan de psychologische blokkades die ik op bepaalde momenten ervaar in de buurt van vrouwelijk gezelschap. Uit de date met K. en voorgaande ervaringen heb ik geleerd dat ik mezelf in een one-to-one situatie best uit de slag trek.

Iemand aanspreken in bijvoorbeeld een danscafé ligt me veel moeilijker. Dan heb ik in eerste instantie steeds het idee dat ik onmiddelijk met een ongeloofelijke binnenkomer moet uitpakken om succes te hebben. Een vrouw wordt op een avondje uit immers wel vaker aangesproken door een man en men moet zich bijgevolg kunnen onderscheiden van de anderen.
In tweede instantie bekruipt me de angst dat ik  na 2 minuten woorden wisselen volledig zou stilvallen. En deze twee aspecten houden me tegen om uiteindelijk tot actie over te gaan. Als ik deze obstakels dan toch al overwin, is dit meestal in een situatie waar er niet al te veel vrienden bij zijn. Tot hier mijn zelfanalyse. Nu de oplossingen...

In elk huis hangen wel één of meerdere schilderijen.

Zo hing er in m'n kindertijd bij ons thuis, een met olieverf geschilderde afbeelding van een heel oude vrouw. Het was geen heks, maar grijs en afgrijselijk was ze wel. Ze boezemde deze jonge knaap een angst in die hij z'n hele leven met zich zou meedragen. Telkens weer toen ik s'avonds de lange gang tussen onze woonkamer en mijn slaapkamer overbrugde, deed ik dit met een snelheid waarop zelfs Kim Gevaert jaloers zou kunnen worden. Dag op dag werd het wereldrecord op de tien meter sprint verbroken. De loerende ogen van de oude dame volgden me hierbij van begin tot eind! Zelfs toen ik zo goed als veilig, ingeduffeld in m'n bed lag, voelde ik haar brandende blik op m'n rug verdergloeien. Je kan het op z'n minst een schilderij noemen dat tot de verbeelding sprak.

Is deze situatie herkenbaar? Heb ook jij zo'n bepaald voorwerp in huis dat je uitermate fascineerde, dat je een enorme blijdschap schonk, dat je heel wat angst inboezemde of een bepaald gevoel in je opriep? Laat je maar gaan en write it down zou'k zo zeggen...